Czytanie historii innych osób może być nudne, gdy podchodzi się do niej z obojętnością, czyli bez miłości. Ale nawet najzwyklejsza historia kochanej osoby jest fascynująca – jest czymś niezwykłym, bo tej osoby (niepowtarzalnej) dotyczącym. To są prawdziwe przeżycia. Te fałszywe na ogół są podszyte sensacyjnością, sztuczną niezwykłością, która w efekcie przynosi nie zaspokojenie, pokój, ale rozdrażnienie, choćby w postaci pytania: dlaczego ja czegoś takiego nie doświadczam... pomimo, że to było całe pasmo przykrych zdarzeń, ale zakończonych (jednak!) happy endem? Czujemy się uratowani. Niebo nie jest nudne (choć nie trzeba się w nim przed niczym i nikim ratować) – przeciwnie: fascynujące, gdyż wciąż odkrywa nowe dobro, które jest nieprzebrane! Zło ma granice… choćby dlatego, że kończy się happy endem… z wyjątkiem tych fałszywych przeświadczeń, które wprost nie zgadzają się z Bogiem, bo tylko On jest całą Prawdą. Nie może być innej Prawdy, gdy wszystko, co jest, pochodzi od Niego. Ale On ma dla wszystkich nieprzebrane dobra do… fascynacji, bo w Niebie mamy nieogarnioną pojemność kochania.
Twarz Joanny, cz. 1 - plik pdf można pobrać TUTAJ
Twarz Joanny, cz. 2 - plik pdf można pobrać TUTAJ
Twarz Joanny, cz. 3 - plik pdf można pobrać TUTAJ
Twarz Joanny, cz. 4 - plik pdf można pobrać TUTAJ
Twarz Joanny, cz. 5 - plik pdf można pobrać TUTAJ
Twarz Joanny, cz. 6 - plik pdf można pobrać TUTAJ